21 sep. 2010

Na de moord een dialoog.


Gekeuvel.
Het hoofdstuk van de moord heb ik afgerond met een dialoog. Tja, in een goed verhaal heb je nou eenmaal personages nodig die met elkaar praten anders zou het echt heel saai worden.
Dialogen schrijven vond ik erg moeilijk. Technisch gezien snapte ik niet hoe het moest, twintig jaar geleden. Het was erg verwarrend voor mij.
Toch is een levendige dialoog hard nodig. Je kunt niet zonder en ik heb er inmiddels veel over gelezen en geleerd.
Ergens las ik dat, als we een beetje moeite doen om een goede dialoog te schrijven, onze personages intelligenter, charmanter, welsprekender, stoutmoediger overkomen dan we zelf als schrijver zijn. Dat ligt volgens de auteur James N. Frey, aan de factor 'tijd'. Als mijn personage in een bepaalde situatie terechtkomt, kan ik er een hele poos over nadenken en er voor zorgen dat ze exact dat gaat zeggen wat ik wil. Tja...in het echte leven heb ik die tijd vaak niet en kom ik heel wat minder intelligent uit de hoek dan mijn Genoveva en lopen de dialogen vaak anders dan ik wens.

Wat ik nu vooral moeilijk vind is: de vaart erin houden. Ik heb gelezen dat 'midden in een scène' springen' een goede manier is om de lezer betrokken te houden bij het volgende conflict dat zich aandient. Ik hou zijn of haar aandacht dan vast. Die schrijverswijsheid is zo gek nog niet. Ik paste het onbewust al toe maar ga er nu bewust op letten.


Genoveva in gelukkiger tijden
Genoveva is inmiddels in de kille kerker van haar eigen burcht terechtgekomen. Daar zal ze een paar maanden door moeten brengen voordat haar vonnis voltrokken wordt. Een saaie bedoening.
Wat willen jullie weten over die periode? Moet ze een rat verslaan of is de beschrijving van haar gevoelens wel aardig om te lezen?
Als je aan een kerker denkt, wat zie je dan eigenlijk voor je?
Wat ruik je?
Wat voor eten krijgt Genoveva?
Wat gebeurt er als je zwanger bent en je krijgt geen voedsel genoeg?
Ik zou het leuk vinden om wat antwoorden te krijgen.

3 opmerkingen:

  1. Ik heb regelmatig lollige ideeën, maar ik kan niet zo goed schrijven.
    Nu kun je daar vanalles over lezen en leren (met 2 studies tegelijk niet zo erg handig erbij)
    Maar ik vind het altijd zo knap dat iemand het wel 'zomaar' kan.
    Het lijkt me ontzettend moeilijk een goed boek te schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Poeh, je vraagt nogal wat.... ik weet niet zoveel van fictie schrijven eerlijk gezegd....
    Maar goed... daar gaan mijn gedachten:
    We leren in deze maanden wat haar sterke en zwakke punten zijn, ze huilt veel, maar ze krijgt ook heel veel goede ideeen over het leven en de toekomst. de dialogen zijn met haar ongeboren kind... het ruikt er naar natte leren en schimmel...uhmm, het eten is pap en brood, hele kleine hapjes om het te spreiden, ze krijgt wel klachten door gebrek aan groente en fruit (zere tanden, droge huis, buikpijn etc.)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tja ik denk dat als een mens weinig meer om handen heeft dan vier muren en zichzelf om mee te praten, dat andere zintuigen worden aangesproken.

    Horen, ruiken, zien (als er een raampje is) schrijven op de muur. Dialoog met jezelf. Wellicht de muizen en ratten als huisdier gaan beschouwen?

    Ben heel benieuwd wat je ervan gaat maken!

    BeantwoordenVerwijderen

Thanks, ik kom ook op jouw blog kijken vandaag of morgen! Tot dan.